Privacy


Alles wat mij bekend wordt in mijn functie als psychiater (dus ook informatie die anderen mij in mijn functie als psychiater zouden verstrekken) valt onder het beroepsgeheim. Zelfs voor de Rechtbank geldt dat (dan heb ik “verschoningsrecht”). Overigens niet als u een tuchtzaak zou beginnen, want dan gaat men ervan uit dat u er geen bezwaar tegen hebt dat uw medische geschiedenis openbaar wordt. In strafrechtzaken kan de Officier van Justitie uw dossier opeisen (“vorderen”); maar dan moet er wel de sterke verdenking van een strafbaar feit zijn. Ter geruststelling: zoiets heb ik nog niet meegemaakt, evenmin als klachtenprocedures of tuchtzaken.

Informatie die door derden wordt gevraagd kan dus in alle gewone gevallen alleen met uw toestemming worden verstrekt.

Een uitzondering doet zich voor wanneer u elders een behandeling ondergaat (lichamelijk of psychisch) en men vragen heeft over uw geschiedenis of (geestelijke) conditie. De wet (WGBO) zegt dat dan overleg mag worden gevoerd tussen behandelaars, maar alleen bij dringende vragen in spoedsituaties.

In de regel krijgt de huisarts die u verwezen heeft (en dus weet waar het over gaat) wél een bericht over de behandeling. Maar als u dat niet wilt dan gebeurt dat niet. Het is prettig als u dat zelf duidelijk aangeeft.

Uiteraard wordt van uw behandelingsgeschiedenis ook een dossier bijgehouden Dat is wettelijk verplicht. Hoe de beveiliging van die informatie in mijn praktijk geregeld is kunt u nalezen op de pagina AVG.